Jesteś zainteresowany dodaniem artykułu?

biuro@bobartstudio.pl  

II i III filar

II filar

Drugi filar w systemie ubezpieczeń społecznych po reformie z 1999 roku to nowość. Oznacza on filar obligatoryjny, a wiec obowiązkowy, powszechny, kapitałowy a ponadto zarządzany przez prywatne podmioty. Ten filar ubezpieczeń społecznych, ubezpieczeń emerytalnych mogą wybrać osoby urodzone po 31 grudnia 1948 roku a przed 1 stycznia 1969 roku. Natomiast osoby urodzone po 31 grudnia 1968 roku zostają objęte obowiązkowo nowym system ubezpieczeń, czyli obowiązkowo podlegają ubezpieczeniu w drugim filarze. Składka na ubezpieczenie społeczne w tym drugim filarze jest mniej więcej po części płacona przez pracodawcę i pracownika.

Dystrybucja składki przedstawia się tak, iż jest ona odprowadzana do ZUS-u, jako składka na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, a tam jest dzielone na bieżące renty i emerytury w wysokości 12, 22%, a 7, 3% jest przeznaczane na Otwarte Fundusze Emerytalne. Przystąpić do OFE może jedynie osoba podlegająca ubezpieczeniom społecznym, która opłaca za siebie lub za którą opłacana jest składka na ubezpieczenia emerytalne i rentowe do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Należy pamiętać, że można być członkiem tylko jednego OFE. Jednak decyzja o wyborze OFE nie musi być ostateczna. Każdorazowo jednak nasza decyzja powinna być podana do wiadomości funduszu, do którego dotychczas były wpłacane składki, iż podpisana została nowa umowa z innym funduszem.


III filar

Trzeci filar to ostatni z wprowadzonych reformą z 1999 roku. Jest on fakultatywny, a więc nie jest obowiązkowy, jest to filar dodatkowy, kapitałowy, czyli uzależniony od tego, jaką kwotę uzbieramy na swoim koncie, każdy działa, więc na swój własny rachunek. III filar podobnie jak drugi filar zarządzany przez podmioty prywatne. Obejmuje wszelkie formy oszczędzania i inwestowania w celu uzyskania dodatkowej emerytury, w tym wspierane przez państwo Pracownicze Programy Emerytalne. W ramach III filaru można, więc wyróżnić indywidualne formy oszczędzania takie jak wykupienie polisy w komercyjnych towarzystwach ubezpieczeniowych, lokowanie oszczędności w bankach, oszczędzanie w funduszach inwestycyjnych, lokaty w papierach wartościowych.

Można również wyróżnić formy grupowe, do których zaliczamy Pracownicze Programy Emerytalne, jak wykupienie dla pracowników w firmie ubezpieczeniowej grupowego ubezpieczenia na życie, opłacanie za pracowników składki w towarzystwie ubezpieczeń wzajemnych, wnoszenie wpłat na zakup jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, utworzenie Pracowniczych Funduszy Emerytalnych. Takie formy oszczędzania są atrakcyjne, jednakże nie każdy może sobie na nie pozwolić, dlatego między innymi, że składki do OFE są wysokie, a także, dlatego, iż utrudniony jest dostęp do emerytury minimalnej.